Κυριακή, 19 Αυγούστου 2012

Παραλογισμός χαμένης αγάπης


Ανοίγω τα μάτια μου και βλέπω μονάχα σκοτάδι .
Αγνοώ το που βρίσκομαι.
Αναρωτιέμαι αν έχω πεθάνει.
Γυρεύω να βρω έστω και μια δέσμη φωτός,
μάταια ,υπάρχει μόνο άπειρο μαύρο.
Σίγουρα έχω πεθάνει.

 Μα γίνεται να είμαι νεκρός και να συλλογιέμαι ;
Όχι αυτό είναι αδύνατον.
Σίγουρα ζω μια τρομερή παραίσθηση,
χάνω τα λογικά μου.
Μα πάλι θα μπορούσε να είναι απλά ένα όνειρο
και εγώ να κοιμάμαι.
Τα όνειρα όμως με εγκατέλειψαν όπως και εσύ.
Σίγουρα όνειρο δεν είναι.

Παραλογίζομαι και για αυτό
φταίει το απέραντο σκοτάδι.
Φταίνε τα χείλη σου που κάποτε φίλησα.
Φταις εσύ.

Φταίω και εγώ,
και αυτή είναι η τιμωρία,
για το λάθος μου να σε αγαπήσω .
Αιώνια σε ένα σκοτάδι να αναρωτιέμαι
αν πέθανα ή τρελάθηκα.







Άδεια Creative CommonsΑυτό το εργασία από τον Edmir Ndreu χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Μη εισαγόμενο .

13 σχόλια:

  1. Όμορφο,αλλά και απαισιόδοξο συνάμα.

    Δεν υπάρχει σωστό και λάθος στην αγάπη.

    Καλό βράδυ. :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ε καλό είναι!
      Α δεν το ξέρεις, μόνο απαισιόδοξα γράφω, τα βγάζω στο χαρτί και έτσι δεν το έχω στη ζωή.

      Το αν υπάρχει σωστό και λάθος θέλει πολύ συζήτηση.

      καληνύχτα

      Διαγραφή
  2. Έντι πραγματικά είναι πολύ καλό...
    οι δυο τελευταίοι στίχοι ειδικά.
    ...
    δεν θέλω να σε απογοητεύσω,
    γιατί εσύ μπορεί να είσαι πιο δυνατός,
    αλλά εγώ ακόμη αναρωτιέμαι
    αν πέθανα ή τρελάθηκα,
    εδώ και χρόνια τώρα..
    η ζωή όμως συνεχίζεται
    και κάποιες πληγές
    ούτε φεύγουν ούτε κλείνουν,
    απλώς ξεχνιούνται για λίγο
    μέχρι να ξαναπέσει αλάτι πάνω
    και αρχίσουν να πονούν...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ Ξύλινε
      (Που χάθηκες τόσο καιρό; ελπίζω να έχουμε σύντομα δημοσίευση από εσένα)

      δεν με απογοητεύεις
      το ξέρω πως δεν πρόκειται να φύγουν.
      Τώρα αν είμαι δυνατότερος από εσένα θα δείξει μέχρι τώρα όμως αδυνατώ να την ξεχάσω και να την ξεπεράσω.

      Διαγραφή
  3. Εμπρός στο δρόμο της απαισιοδοξίας!Πολύ ωραίο το αποτέλεσμα Εντι!Θα στα κλέβω φέτος για να τα δημοσιεύω στο ιστολόγιο!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ζήτω ο δρόμος της απαισιοδοξίας!

      Ευχαριστώ, με τυράννησε λίγο αλλά όπως πάντα νύχτα έδωσε την λύση και κατάφερα να το τελειώσω.

      Μα φυσικά ότι θέλετε μπορείτε να το πάρετε!
      Αν και σίγουρα θα βρείτε εσείς τον τρόπο να κάνετε παιδιά να γράφουν :)

      Διαγραφή
  4. Ο πάντα αισόδοξος -στην καθημερινή του μορφή!-Έντι!Εγω θα ευχηθώ να μη σταματήσεις να γράφεις.Τίποτα άλλο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ετσι ειναι .ερωτευεσαι και δεν ξερεις αν ζεις ή οχι, αν σ αρεσει ή οχι.. αν ειναι σωστο, ή αν ειναι το πιο σωστο σου λαθος...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αν είναι το πιο "σωστό σου λάθος" πολύ ποιητικό και ωραίο!

      Διαγραφή
  6. υπέροχο...

    τυχαία μπήκα και μου άρεσε

    ΑπάντησηΔιαγραφή