Κυριακή, 19 Αυγούστου 2012

Παραλογισμός χαμένης αγάπης


Ανοίγω τα μάτια μου και βλέπω μονάχα σκοτάδι .
Αγνοώ το που βρίσκομαι.
Αναρωτιέμαι αν έχω πεθάνει.
Γυρεύω να βρω έστω και μια δέσμη φωτός,
μάταια ,υπάρχει μόνο άπειρο μαύρο.
Σίγουρα έχω πεθάνει.

 Μα γίνεται να είμαι νεκρός και να συλλογιέμαι ;
Όχι αυτό είναι αδύνατον.
Σίγουρα ζω μια τρομερή παραίσθηση,
χάνω τα λογικά μου.
Μα πάλι θα μπορούσε να είναι απλά ένα όνειρο
και εγώ να κοιμάμαι.
Τα όνειρα όμως με εγκατέλειψαν όπως και εσύ.
Σίγουρα όνειρο δεν είναι.

Παραλογίζομαι και για αυτό
φταίει το απέραντο σκοτάδι.
Φταίνε τα χείλη σου που κάποτε φίλησα.
Φταις εσύ.

Φταίω και εγώ,
και αυτή είναι η τιμωρία,
για το λάθος μου να σε αγαπήσω .
Αιώνια σε ένα σκοτάδι να αναρωτιέμαι
αν πέθανα ή τρελάθηκα.







Άδεια Creative CommonsΑυτό το εργασία από τον Edmir Ndreu χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Μη εισαγόμενο .