Παρασκευή, 21 Δεκεμβρίου 2012

Κάποιοι έζησαν όπως εσύ ονειρευόσουν.



Απ' ντομπροσύνη , τα μάτια σου
να λάμπουν έπρεπε,
είναι σαν ψεύτικα όμως
βλέπεις τον πόνο των ανθρώπων,
κείνων που προδόθηκαν
από τα χέρια σου.

Ψάχνεις ανθρώπους αληθινούς
σε φτωχογειτονιές και εργατικές συνοικίες
μοναχά να τους ακούσεις να διηγούνται ,
πώς έζησαν αληθινά κ' ελεύθερα
σαν ζωντανοί Ζορμπάδες,
που ξεπηδούν απ' τις σελίδες
κείνου του βιβλίου
Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά" .

Μιλάνε στην καρδιά σου
κείνα τα λόγια τους
τρυπάει την ψυχή σου
κείνη βαθιά πονεμένη
-και όμως ευτυχισμένη-
ματιά.

Θέλει καρδιά γεμάτη αγάπη,
θάρρος να χαθείς για μια ιδέα
και για τα μάτια μιας γυναίκας,
και άμα τα έχεις τούτα
κ' άμα γύρω απ αυτά χτίσεις
μέρα με τη μέρα,
η ζωή θα σε διδάξει,
προλαβαίνει ακόμα να σε διδάξει.

Άδεια Creative CommonsΑυτό το εργασία από τον Edmir Ndreu χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Μη εισαγόμενο .

Παρασκευή, 9 Νοεμβρίου 2012

Το όνειρο είναι φλόγα




Με ένα όνειρο
σε ένα διάδρομο σκοτεινό.
Με ένα κερί
στα χέρια να λιώνει λίγο λίγο.
Προχωράς κ' η φλόγα τρεμοπαίζει,
τρεμοπαίζει και μέσα σου η ελπίδα.

Άνοιξαν πόρτες
επιτυχία, πλούτος ,όχι λευτεριά .
Δεν μπήκες σε καμιά
Τους διαδρόμους επέλεξες
με την φλόγα να φωτίσεις.

Σε μάθανε την επανάσταση
να την ψάχνεις μέσα απ' τα συντρίμμια.
Η άβυσσος δεν σε φοβίζει,
τον πόνο δεν τον λογιάζεις,
τον θάνατο τον νίκησες,
την φλόγα μόνο, μην σε την πάρουν τρέμεις.

Έχεις ένα όνειρο και η φλόγα,
να αντέξει μπορεί μύριες φουρτούνες.


























Παρασκευή, 2 Νοεμβρίου 2012

Δεν σε πλησιάζω γιατί σε αγαπάω.


Ότι κίνηση έκανα
-όταν αγαπούσα-
ήταν πάντα πιο μπροστά
από την σκέψη μου.
Γιαυτό πληγώθηκα
Γιαυτό πλήγωσα.
Γιαυτό με μισώ
Μαζί σου θα είμαι επιπόλαιος
-πάντα ήμουν άλλωστε,δεν άλλαξα-.
Θα πιστέψεις πως παίζω μαζί σου
πως δεν σε νοιάζομαι,μα απλά αδιαφορώ.
Ξέρω πως, άμα σε πλησιάσω ,
σύντομα δάκρυα πόνου
τα μαγουλά σου θα τα βρέξουν.
Φοβάμαι πως θα σε πονάω
-με κάθε μου αναπνοή δίπλα σου -
Φοβάμαι πως εγώ θα προκαλέσω τα δάκρυά σου.
Άμα σε πλησιάσω θα με μισήσεις.
Θα περνάνε τότε σαν αστραπές
οι σκέψεις να πέσω να σκοτωθώ.
Φοβάμαι πως θα σκοτωθώ.


Τρίτη, 9 Οκτωβρίου 2012

45 χρόνια από την δολοφονία του ήρωα

Σήμερα συμπληρώνονται 45 χρόνια από την δολοφονία του ήρωα , του κομμουνιστή, του επαναστάτη Ερνέστο Τσε Γκεβάρα ! 9 Οκτώβρη του 1967 ήταν όταν η CIA μαζί με τον στρατό της δικτατορικής κυβέρνησης τον εκτέλεσαν σε ένα δημοτικό σχολείο της Λα Ιγκέρα της Βολιβίας! Αποτέλεσε στόχος για πολλούς,κυριότερα στόχος των Αμερικανών που έβλεπαν τις χώρες της Λατινικής Αμερικής να ξυπνάνε,και να ξεσηκώνονται ενάντια στις φιλοαμρικανικές δικτατορίες.
Όμως τι και αν τον σκότωσαν, τι και αν μας τον στέρησαν αυτόν τον ήρωα!Οι άνθρωποι δεν είμαστε μόνο ύλη για να μας γκαζώσεις με σφαίρες και να τελειώνεις!Οι άνθρωποι είμαστε πνεύμα, ιδέες!
Και το πνεύμα και οι ιδέες μας  είναι αλεξίσφαιρες, έτσι και ο Τσε αν και υλικά νεκρός έγινε πιο δυνατός,πιο επικίνδυνος για τους εχθρούς του! 
Σήμερα ο Τσε πέρα από  είδωλο είναι ακόμα στόχος!Το εκμεταλλευτικό σύστημα προσπαθεί να τον κάνει ένα σύμβολο αποκομμένο από αυτά που υπηρετούσε, θέλουν να τον μετατρέψουν σε ακίνδυνη σημαία!Δημιουργούν ακόμα γεγονότα φαντάσματα μόνο και μόνο για να ρίξουν στάχτη στα μάτια των νέων!
Σε μεγάλο βαθμό τα έχουν καταφέρει να τον κάνουν απλά μια εικόνα σε μια μπλούζα!Πολύ τον φοράνε λίγοι όμως ξέρουν ποιόν φοράνε!
Δυστυχώς για τους κυρίους αυτούς  όμως υπάρχουμε και εμείς που δεν τον ξεχάσαμε!Έχουμε δείξει και  σε άλλους νέους τι ήταν στα αλήθεια, πώς έζησε και πώς έδρασε, και συνεχίζουμε!Γιατί συνεχίζουμε ότι εμπόδια και να μας βάλουν μέχρι την νίκη! 
Όχι στην εκμετάλλευση του ανθρώπου από άνθρωπο! 































Παρασκευή, 14 Σεπτεμβρίου 2012

Βαριέμαι να σκεφτώ τίτλο :)

Καλά από που να αρχίσω! Τόσο καιρό χωρίς ανάρτηση μαζεύτηκαν αρκετά (μην φανταστείτε τίποτα σημαντικό ή ενδιαφέρον, μια απλή ζωή κάνω και εγώ)
Λοιπόν ας το πάρουμε από το Λύκειο. Φέτος κύριες και κύριοι είναι η πρώτη μου χρονιά στο λύκειο!
Ξυπνάω που λέτε την δευτέρα νωρίς νωρίς! Είχα ένα άγχος βλέπετε και δεν κοιμήθηκα και πολύ,αναρωτιόμουν  τι θα συναντήσω εκεί πέρα !Καλά θα μου πείτε  τα παιδιά της Α τα ήξερα όλα αλλά δεν ήξερα τους καθηγητές,την Β και την Γ! Ξεκινάω λοιπόν  και φτάνω στο σχολείο, μπαίνω  στο αυλή και την βλέπω γεμάτη ζωή, φωνές, γέλια , κυνηγητά, ερωτευμένα ζευγάρια να φιλιούνται παντού ( τι σπαστικό, μου άνοιξαν παλιές  πληγές) και λίγο πιο πέρα κάτι "μεγάλα παιδιά"μπουγέλωναν μερικά πρωτάκια (καλά που δεν  σκέφτηκαν να περάσουν από την παρέα μου δεν είχα όρεξη πρώτη μέρα να την βγάλω στο γραφείο, δεν ξέρω αν με πιάνετε)!
Μετά τον αγιασμό πήραμε βιβλία (πρώτη μέρα βιβλία, τι γίνεται αλλιώς μας είχαν συνηθίσει στο γυμνάσιο)
Οι επόμενες μέρες  μέχρι και σήμερα ήταν χαλαρά καθόμαστε στην τάξη με τους καθηγητές να μας μιλάνε για τον κανονισμό του σχολείου, το project και τις κατευθύνσεις, τα έχω μάθει απέξω!Σήμερα ήταν τόσο βαρετά που ήμουν έτοιμος να ξεκινήσω το δούλεμα στους καθηγητές αλλά μετά το ξανά  σκέφτηκα! Έχω έναν σκοπό, να περάσω στην σχολή που θέλω  και θα το πετύχω ακόμα και αν μου έρθει να αυτοκτονήσω από την βαρεμάρα!
Αυτά για το λύκειο!

Το καλοκαίρι ήταν καλό όπως έχω ξανά γράψει σε παλιότερες αναρτήσεις, είχε το διάβασμά του, τις εξόδους του, τα φλερτ του (αν και όχι με την κοπέλα που ήθελα από τον Νοέμβρη, τρελός έρωτας)! Αλλά τελείωσε και εγώ πλέον μπήκα στην ρουτίνα !
Σχολείο, σπίτι ,διάβασμα (προς το παρόν μόνο για φροντιστήρια , αγγλικών, γερμανικών ) μετά το διάβασμα ,  φροντιστήριο, προπόνηση kick boxing και μετά λόγο υπερβολικής κούρασης την πέφτω στο κρεβάτι μου!

Επίσης πήρα μια σημαντική απόφαση, δεν θα κάνω φροντιστήρια, μαθηματικών , φυσικής και τέτοια!
Έχω βάλει ως στόχο να περάσω γιατρική μόνος μου!
Εάν καταφέρω να πετύχω αυτόν τον στόχο , θα έχω ελπίδες να καταφέρω και τους άλλους, άμα σας πω θα πείτε τούτος εδώ δεν στέκει καλά!

Έχω πολύ καιρό να γράψω ποίημα, όχι δεν σταμάτησα απλά δεν ξέρω, δεν έγραφα !
Έχω ξεκινήσει ένα όμως και όταν θα είναι έτοιμο θα το αναρτήσω!


Αυτά προς το παρόν !Χαιρετώ


























Κυριακή, 19 Αυγούστου 2012

Παραλογισμός χαμένης αγάπης


Ανοίγω τα μάτια μου και βλέπω μονάχα σκοτάδι .
Αγνοώ το που βρίσκομαι.
Αναρωτιέμαι αν έχω πεθάνει.
Γυρεύω να βρω έστω και μια δέσμη φωτός,
μάταια ,υπάρχει μόνο άπειρο μαύρο.
Σίγουρα έχω πεθάνει.

 Μα γίνεται να είμαι νεκρός και να συλλογιέμαι ;
Όχι αυτό είναι αδύνατον.
Σίγουρα ζω μια τρομερή παραίσθηση,
χάνω τα λογικά μου.
Μα πάλι θα μπορούσε να είναι απλά ένα όνειρο
και εγώ να κοιμάμαι.
Τα όνειρα όμως με εγκατέλειψαν όπως και εσύ.
Σίγουρα όνειρο δεν είναι.

Παραλογίζομαι και για αυτό
φταίει το απέραντο σκοτάδι.
Φταίνε τα χείλη σου που κάποτε φίλησα.
Φταις εσύ.

Φταίω και εγώ,
και αυτή είναι η τιμωρία,
για το λάθος μου να σε αγαπήσω .
Αιώνια σε ένα σκοτάδι να αναρωτιέμαι
αν πέθανα ή τρελάθηκα.







Άδεια Creative CommonsΑυτό το εργασία από τον Edmir Ndreu χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Μη εισαγόμενο .

Παρασκευή, 20 Ιουλίου 2012

Ουτοπικός Μικρόκοσμος


Ουτοπία μια λέξη ,λίγο πολύ, γνωστή σε όλους μας, ίσως την έχουμε ακούσει  από φιλόσοφους, συγγραφείς ,ποιητές ακόμα και από πολιτικούς!Ουτοπία λοιπόν  σημαίνει μια τέλεια κοινωνία!



Την έχετε ονειρευτεί ποτέ;
Σας έχει περάσει ποτέ από το μυαλό πως θα ήταν να ζούσαμε σε μια ουτοπική κοινωνία;
Έχετε σκεφτεί αν είναι δυνατόν να υπάρξει μια τέτοια κοινωνία;
Η μήπως σας αφήνει παντελώς αδιάφορους;



Εγώ την σκέφτομαι πολλές φορές, θα ήταν ωραία να ζούσαμε σε ένα τέτοιο μέρος  και ως ονειροπόλος και ένας μικρός επαναστάτης κάθισα να την αναλύσω λίγο(με την ελπίδα πως υπάρχει ένας τρόπος να υλοποιηθεί )! Θεωρητικά αυτή η κοινωνία μπορεί να υπάρξει! Ίσως να μπορούσε να υπάρξει και πρακτικά- αν δεν απευθυνόταν σε κοινωνία ανθρώπων! 
Το πράγμα λοιπόν κολλάει σε εμάς τους ανθρώπους τους απλούς, εμάς τους κοινούς και πολλές φορές  στους ηγέτες που τυφλώνονται από την εξουσία!Δεν μπορούμε να εφαρμόσουμε ακόμα και τα πιο βασικά! 
Είναι σαν να την θεωρούμε κάτι που δεν μας αξίζει! 



Όλοι οι φιλόσοφοι που έγραψαν και μίλησαν για ουτοπίες απλά δεν είχαν σκεφτεί τους ανθρώπους! Δεν είχαν σκεφτεί τον εγωισμό  που έχουμε, το πόσο εύκολα μας τυφλώνει το χρήμα και η εξουσία! Δεν είχαν σκεφτεί ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των ανθρώπων απλά πάει όπου και η μάζα!Δεν είχαν σκεφτεί τις προκαταλήψεις και της φοβίες που κουβαλάμε!
Και το πιο σημαντικό- κάτι που το έβλεπαν  και ξέχασαν να το λάβουν υπόψιν τους- : οι άνθρωποι πιο εύκολα μισούν από ότι αγαπάνε! 



Υπάρχει όμως τρόπος να πραγματωθεί η ουτοπία! Εάν αλλάξουμε τους εαυτούς μας - και εγώ μέσα δεν με βγάζω απέξω- εάν πάψουμε να μισούμε και αρχίσουμε να αγαπάμε, θα έχουμε κάνει το πρώτο βήμα ( είναι το πιο εύκολο από όσα ανάφερα)! 
Αλλά είναι αδύνατον!Κάθε μέρα τα παραπάνω γίνονται και πιο ισχυρά! 



Ο αριθμός όσων είναι πρόθυμοι να κάνουν μια προσπάθεια είναι μηδαμινός! 
Και ο αριθμός όσων θα είναι έτοιμοι για κάτι τέτοιο είναι ακόμα πιο μικρός!



Μην απογοητεύεστε και μην πάψετε να προσπαθείτε για να υπάρξει. Ακόμα και αν δεν υλοποιηθεί ποτέ, εσείς προσωπικά είμαι σίγουρος πως θα γνωρίσετε ένα ουτοπικό μικρόκοσμο μέσα σας! 



Γιατί δεν έχει σημασία αν τα τριαντάφυλλα στο τέλος του δάσους είναι μαραμένα! Με τα άλλα μικρότερα λουλούδια που μάζεψα στο δρόμο έκανα μια εξίσου όμορφη ανθοδέσμη! (Το αφήνω πάνω σας με ποια έννοια θα το εκλάβετε.












Σάββατο, 7 Ιουλίου 2012

Στεναχώρια

Το προηγούμενο Σάββατο γνώρισα μια κοπέλα 17 χρονών, από την Ρουμανία, είχε έρθει για τουρισμό στην Κω!Με δύο λόγια ήταν η γυναίκα που ονειρευόμουν πάντα! Θέλει να σπουδάσει γιατρική και ασχολείται με την πολιτική πιο πολύ από εμένα! Πέρασα υπέροχα μαζί της! Την ερωτεύτηκα πιο δυνατά, από την πρώτη φορά που είχα ερωτευτεί!
Σήμερα έφυγε :(
Γιατί να την ερωτευτώ αφού το ήξερα ότι θα φύγει;
Γιατί να θέλω τόσο να πονάω τον εαυτό μου;
Ναι ήταν ωραία όσα ήταν εδώ αλλά τώρα θα πονάω γιατί θα μου λείπει!








Παρασκευή, 6 Ιουλίου 2012

Παραμύθι με λυπημένο τέλος


Κάποτε γνώρισα μια λίμνη
μάτια μου, μάτια μου
κάποτε γνώρισα μια λίμνη
που ‘θελε να ‘ναι θάλασσα

Και κάθε που χαράζει
την τρώει το μαράζι
και κάθε που χαράζει
την τρώει το μαράζι

Κάποτε αντάμωσα μια πέτρα
μάτια μου, αχ μάτια μου
κάποτε αντάμωσα μια πέτρα
που ‘θελε βράχος να γενεί

Και κάθε που χαράζει
την τρώει το μαράζι
και κάθε που χαράζει
την τρώει το μαράζι

Κάποτε αγάπησα μια κόρη
μάτια μου, μαύρα μάτια μου
που ρωτούσε κάθε αγόρι
πότε γυναίκα θα γενεί

Και κάθε που χαράζει
την τρώει το μαράζι
και κάθε που χαράζει
την τρώει το μαράζι

Έχουν περάσει χρόνοι δέκα
μάτια μου, αχ μάτια μου
η κόρη γίνηκε γυναίκα
μα εγώ απόμεινα παιδί

Και κάθε που χαράζει
με τρώει το μαράζι
και κάθε που χαράζει
με τρώει το μαράζι

Στίχοι: Μιλτιάδης Πασχαλίδης
Μουσική: Μιλτιάδης Πασχαλίδης
Πρώτη εκτέλεση: Μιλτιάδης Πασχαλίδης

Πέμπτη, 14 Ιουνίου 2012

Ερνέστο 'Τσε' Γκγεβάρα

Σήμερα θα σας πάω πίσω στις 14 Ιουνίου του 1928!Την ημέρα  που γεννήθηκε ο μικρός Ερνέστο.Το μικρό αυτό αγόρι το οποίο θα άλλαζε με τον δικό του τρόπο τον κόσμο και εμένα!
Θα γινόταν ήρωας για πολλούς, μερικοί ακόμα τον είδαν σαν θεό και άλλοι όπως εγώ σαν επαναστάτη, αυτό που πραγματικά  ήταν.Δυστυχώς όμως πολύ τον είδαν και ως μέσο για να βγάλουν χρήματα!Έφτιαξαν μπλούζες τις οποίες παιδιά της ηλικίας μου τις φοράνε χωρίς να ξέρουν ποιος ήταν!

Σήμερα μπορείς να τον δεις παντού, δεν υπάρχει άνθρωπος που να ονειρεύεται την ελευθερία και να μην τον ξέρει.
Εγώ τον γνώρισα  μικρός από ένα βιβλίο που υπήρχε στο σπίτι (Ο πατέρας μου ήταν υψηλόβαθμο στέλεχος του ΚΚΑ (Κομμουνιστικό Κόμμα Αλβανίας) , και έτσι κυκλοφορούσαν γενικά αριστερά βιβλία,ακόμα υπάρχουν τα έχει ο θείος μου).
Το πρώτο πράγμα που θαύμασα ήταν η άρνηση να δεχτεί μια καρέκλα και να βολευτεί! Δεν κοίταξε μόνο τον εαυτό του αλλά ήθελε να προσφέρει στο λαό.Πολεμούσε χωρίς να έχει κέρδος,δεν έκανε περιουσία για να αφήσει στα παιδιά του, δεν απέκτησε μεγάλο και πολυτελές σπίτι, πολέμησε γιατί αυτό έλεγε η καρδιά του "Βοήθα τους ανθρώπους  να αρχίσουν να ονειρεύονται την επανάσταση, την ελευθερία" !
Όταν τον σκότωσαν, νόμιζαν ότι τον εμπόδισαν  και όμως τα κατάφερε  έκανε τους ανθρώπους να ονειρεύονται την επανάσταση.Ακόμα και αν το σώμα του έπαψε να λειτουργεί,δεν πέθανε, είναι ακόμα ζωντανός, δίπλα στον φοιτητή που διαδηλώνει, ναι σε κάθε διαδήλωση είναι εκεί, σε σημαίες, στα μυαλά των φοιτητών , στις καρδιές τους.
Ζει μέσα σε κάθε επαναστάτη που δίνει την ζωή του για ελευθερία!
Ζει μέσα μου! Μέσα στην καρδιά μου!
Ελπίζω και εγώ μια μέρα να γίνω γιατρός ,όχι για να κάνω πολλά λεφτά, αλλά για να βοηθήσω τον κόσμο, θέλω να πάω στους γιατρούς χωρίς σύνορα! Θέλω σαν τον Ερνέστο να πολεμήσω για την ελευθερία, τα δικαιώματα των ανθρώπων! Θέλω να του μοιάσω!
Το παρακάτω μικρό ποίημα το έγραψα για αυτόν ήταν το πρώτο ποίημα που έγραψα και σιγά σιγά άρχισα και τα άλλα !

"Σε γνώρισα σε ηλικία μικρή.
Σε έψαξα σε βιβλία.
Σε αναζήτησα μέσα από την θεωρία.
Ακόμα δεν σε βρήκα.
Μου έμεινε μόνο η πράξη,
και η ελπίδα."

Σήμερα λοιπόν έχει γενέθλια κλείνει τα 84.Τόσο λοιπόν θα ήταν αν ζούσε σήμερα, ένας γέρος που ακόμα και τα τελευταία του λεπτά θα πολεμούσε για την ελευθερία.Γιατί αυτό ήταν το μόνο που ήθελε! Ελευθερία


Δευτέρα, 11 Ιουνίου 2012

Δολοφονημένος Αυτόχειρας

Πριν κάτι μέρες διάβασα για την αυτοκτονία ενός άντρα. (δεν έχει σημασία ποιος και που δεν έχω σκοπό να ενημερώσω, αυτό το κάνουν η εφημερίδες). Όταν διάβαζα το άρθρο λοιπόν έγραψα ένα ποίημα (πάνω στον θάνατο ενός ανθρώπου, δεν ξέρω πως πρέπει να νιώθω, πάντως όχι υπερήφανος ).Με βασάνιζε το είχα πεταμένο και σκεφτόμουν να το σκίσω η όχι! δεν το είχα τελειώσει! Σήμερα πήρα το θάρρος και το τελείωσα!
Για όλους όσους αυτοκτόνησα γιατί αυτή η κοινωνία και οι άνθρωποι μέσα σε αυτήν τους οδήγησαν εκεί!
Η ψυχή σας να αναπαύετε εν ειρήνη!

Δολοφονημένος Αυτόχειρας

Το αίμα του,
έτρεχε ποτάμι
πάνω στην βρόμικο άσφαλτο.
Το σώμα του,
ακίνητο και τσακισμένο
στη μέση του δρόμου.

Κανέναν δεν τον ένοιαζε,
τον περιφρονούσαν.

“Ας μην πηδούσε”

Κανείς δεν ήξερε
πως του πήραν την χαρά ,
του σκότωσαν την ελπίδα ,
τον έριξαν μόνο
στους άγριους δρόμους
της απελπισίας,

Του έκλεψαν τους κόπους
μιας ολόκληρης ζωής,  
και σε μια ώρα σιωπής
αναγκάστηκε να πέσει από την σκεπή.

Όλοι λέτε αυτοκτόνησε
καιρός να ψάξετε
ποιος τον
δολοφόνησε!!




Άδεια Creative CommonsΑυτό το εργασία από τον Edmir Ndreu χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Μη εισαγόμενο .

Σάββατο, 2 Ιουνίου 2012

Πάλι πίσω οι μνήμες!

Τι χάλια μέρα σήμερα κάθομαι και την σκέφτομαι και νόμιζα πως την ξέχασα αλλά μάλλον δεν το κατάφερα απλά την έβαλα στην άκρη και προσπαθούσα με ότι δικαιολογία μπορούσα να σκεφτώ, να την κρατήσω εκεί ,στα αζήτητα! Οι δικαιολογίες τελειώνουν κάποια στιγμή, σε όλους, και ερχόμαστε αντιμέτωποι με αυτό που δικαιολογούσαμε!Τελείωσαν και σε εμένα!
Έφτασε η ώρα να απολογηθώ γιατί δεν μπόρεσα να την ξεχάσω! Δεν ξέρω, ίσως γιατί ήταν ο πρώτος μου έρωτας; Να πω η αλήθεια είναι ότι απλά δεν μπορώ δεν είμαι τόσο δυνατός, δεν ξέρω πως να την ξεχάσω!
Δεν το ξέρει νομίζει ότι προχώρησα παρακάτω! Είμαι και καλός στο θέατρο τρομάρα μου! Όποτε την βλέπω (γίνεται συχνά εφόσον πάμε στο ίδιο σχολείο) είμαι άνετος, χαμογελάω και δεν την κοιτάω μέχρι να δω ότι δεν με  προσέχει τότε απλά την χαζεύω!!
Τέλος πάντων ίσως να την ξεχάσω κάποια μέρα αν και  μάλλον θα την θυμάμαι για πάντα!!

έτσι γιατί δεν μπορώ να ακούω καψουροτράγουδα την βγάζω με αυτά τα φοβερά κομμάτια που βρήκα κατά τύχη καθώς έψαχνα για την αμερικάνικη σειρά sons of anarchy!


Σάββατο, 19 Μαΐου 2012

Από την αδερφή μου

Η μικρότερη αδελφή μου έγραψε αυτό το ποίημα για μένα !!
Η συγκίνηση όταν το διάβαζα ήταν μεγάλη!!





Ο Αδερφός μου

Είναι αυστηρός πολύ,
μα μου δίνει αγάπη και στοργή.

Ταλαντούχος όσο τίποτα άλλο
όλα τα πήρε αυτό το παιδί.
Καλός μαθητής.
Καλό παιδί μα οξύθυμος πολύ !
Λατρευτός από όλους δεν το συζητώ!

Με προσέχει
με αγαπά και με νοιάζεται
και ας το παίζει
υπεράνω και αγροίκος.
Είναι καλός κατά βάθος
Μα δεν το δείχνει συχνά!

Τσακωνόμαστε όλη μέρα
μα διαφορετικά
που θα ήταν η πλάκα και η τρέλα.

Θέλει λέει να πετύχει
αυτό που κανείς δεν μπόρεσε!
Πιστεύω πως μπορεί
είναι έξυπνο παιδί!

Είναι διαφορετικός
Είναι καταπληκτικός
Είναι ο δικός μου αδελφός!!

Πέμπτη, 10 Μαΐου 2012

Μου έμαθες τον έρωτα

Το σκεφτόμουνα αρκετό καιρό για το εάν θα έπρεπε  να δημοσιεύσω αυτό το ποίημα,
 είναι από τα πρώτα που είχα γράψει!
Το αφιέρωσα στη κοπέλα που για πρώτη φορά με έκανε να ερωτευτώ!
Ναι παρόλο το μικρό της ηλικίας μου, μόλις '16' ,ένιωσα "τις πεταλούδες στο στομάχι"

Ακόμα το ίδιο νιώθω για την κοπέλα αυτή, 6 μήνες περίπου από την πρώτη μέρα που την είδα.
Πλέον αν δεν την βλέπω κάθε μέρα..........
Τι έγινε; θα καταλάβετε από το ποίημα !!



Μου έμαθες τον έρωτα

Αναζητώ την ευτυχία
στο χαμόγελό σου ,
στα γλυκά σου μάτια,
στα τρυφερά σου χείλη.
Τη βρίσκω για μόνο μια στιγμή,
τη χάνω για μια ζωή.


Σε εκλιπαρώ για μια σου αγκαλιά,
να πάω στον παράδεισο.
Δεν την παίρνω ποτέ ,
καταλήγω στην άβυσσο.

Με πόνο βαρύ,
στη ζωή να συνεχίσω προσπαθώ,
μα η καρδία μου,
όλο πίσω γυρνάει .

Γυρνάει εκεί,
στη στιγμή που σε γνώρισα,
στη στιγμή που είδα τα μάτια σου,
είδα το χαμόγελό σου,
και έμαθα ,
τι είναι ο έρωτας.


Άδεια Creative CommonsΑυτό το εργασίααπό τον Edmir Ndreu χορηγείται με άδειαCreative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Μη εισαγόμενο .

Τρίτη, 1 Μαΐου 2012

Πρωτομαγιά

Πρωτομαγιά σήμερα, αφιερωμένη στην εργατική τάξη και στους αγώνες που έκαναν για να διεκδικήσουν δικαιώματα ,τα οποία σήμερα σιγά σιγά καταργούνται!

<<Οι προλετάριοι με την επανάσταση δεν έχουν τίποτα άλλο να χάσουν από τις  αλυσίδες τους. Έχουν όμως να κερδίσουν έναν κόσμο ολόκληρο. Προλετάριοι όλου του κόσμου ενωθείτε!>>
Καρλ Μαρξ


Πρωτομαγιά

Την πρώτη μέρα του Μαΐου ,
την ημέρα
που η φύση ανθίζει
και πολύχρωμη,
χαρούμενη ,
μυρωδιές
χαρίζει.

Ετούτη την ημέρα
οι εργάτες διάλεξαν
και πολέμησαν
για ότι τους ανήκει.

Στο Σικάγο
του 1886
έγινε η αρχή,
έγιναν οι πρώτες θυσίες.
Μετά συνέχισαν
σε όλη τη γη,
με δάκρυα ,
με αιματοχυσίες.

Κέρδισαν ,
με τίμημα
βαρύ ,
γιατί η φύση κόκκινη
είχε βαφτεί.

Και χρόνια μετά,
σήμερα,
τα δικαιώματα
τους αφαιρούν .
Οι εργάτες
 θα ενωθούν ,
θα θυσιάσουν ,
την φύση με το αίμα τους
θα βάψουν
και θα νικήσουν.



Άδεια Creative Commons
Αυτό το εργασίααπό τον Edmir Ndreu χορηγείται με άδειαCreative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Μη εισαγόμενο .